Een museumdorp
Vol verhalen
Laat je inspireren door het verleden
Ontdek de verhalen en tradities van vroeger bij De Locht. Het museum ademt de sfeer van een klein traditioneel Noord-Limburgs dorpje. Een museumdorp vol verhalen over hoe men op het platteland woonde en leefde, maar ook welke kleding men droeg, wat er werd gegeten en hoe dit werd verbouwd en bereid.
Plan je bezoek
Prijzen en openingstijden
Bekijk onze actuele openingstijden en entreeprijzen en plan je bezoek.
Eten en drinken
In ons restaurant De Hoeve serveren we naast koffie met vlaai diverse dranken en lunchgerechten.
Veul ow thoes
Veul ow thoes
Ons museumdorp wordt volledig onderhouden, beheerd en georganiseerd door vrijwilligers, onze bewoners; mensen die hier graag komen en zich thuisvoelen bij De Locht. Meld je aan als vrijwilliger en ontdek hoe je kunt bijdragen aan ons museumdorp vol verhalen. Of je nu gids wil zijn, tentoonstellingen wil maken of liever achter de schermen actief bent.
Jouw inzet maakt een verschil!
Museumdorp vol verhalen
-
Boerenleenbank
Bij een rondleiding door het woonstalhuisje vertellen wij de bezoekers graag het verhaal over de potstal. Het houden van vee stond rond 1900 in dienst van de landbouw, er was mest nodig. De arme zandgronden hier in de regio vergden een zware bemesting om ze vruchtbaar te maken. Hier woonden keuterboeren of landbouwers met een
-
Melderse mosterd
Jo Nellen, 95 jaar en stond mede aan de basis van Openluchtmuseum de Locht, vertelde het volgende verhaal: Het moet zo rond 1930 zijn geweest, veel verder gaat mijn herinnering niet. Als kind woonde ik in het “schoolhuis” in Melderslo, rechts van het oude schoolgebouw. We woonden er met ons gezin en mijn grootmoeder. Mijn
Ervaringen
“Mooi en relaxt museum. Super dat je overal dichtbij kan en mag komen. Een echt pareltje in Nederland.”
Dick en Cindy
“Bijzonder verrassend! Informatief en terug naar onze jeugd. Heel veel te zien!”
Marcel en Esther
“Erg leuk museum. Jaren 70 expo brengt jeugdherinneringen terug. Leuk om alles uit de eigen geschiedenis terug te kijken.”
Suzan