Marga vindt een lekker drukke zondagmiddag bij de Locht heerlijk. Ze is vrijwilliger in de horeca en geniet van de aanloop en de gezelligheid. Dit werk doet ze al ongeveer 8 jaar. Na een lange loopbaan op het gebied van boekhouding en administratie is dit  dus heel wat anders. En dat is prima.
Marga is een hele sportieve vrouw, vroeger badminton (competitie!), maar nog steeds volop in beweging: fitness, yoga, fietsen. Ze is ook nog actief in de schilderkunst. Ze mist dat clubje heel erg in deze coronatijden.
Bij de Locht is ze graag. Het zijn leuke collega’s en het is er altijd gezellig.

In Rotterdam studeert Loes, sinds de pandemie online. Het is een boeiende stad, maar ze is ook wel weer happy in Sevenum, lekker dicht bij de natuur. Master sociologie, bachelor geschiedenis en op weg naar een master cultuurgeschiedenis.
Bij de Locht een jonge vrouw tussen de senioren? Dat maakt haar niet uit. Ze is vrijwilliger en beheert Instagram en dat doet ze graag. De Locht is een prachtig museum. Ze herinnert zich hoe ze hier als kind broodjes bakte. Fantastisch!
Loes zoekt straks een baan op gebied van overheidsbeleid. Nu nog even niet. Studeren, wandelen in de natuur, taaldocent voor vluchtelingen en de Locht. Genoeg te doen!

Sinds 2010 is Frans onze penningmeester. Hij is niet zomaar een penningmeester, hij heeft graag volledige controle heeft over het geld dat omgaat bij de Locht. Voor hem is het dan ook normaal om driemaal per week langs te komen om zijn zaakjes te regelen.
Frans heeft zijn hele loopbaan financieel werk gedaan. Hij heeft veel bedrijven van binnen gezien en heeft veel gereisd.

Hij is voor de Locht een vrijwilliger met hart en ziel. Het geeft hem veel voldoening. Voor Frans is het heel fijn om te zien dat alle mensen bij de Locht gelijk zijn en allemaal hart hebben voor de zaak.

Twintig jaar geleden nam Anton ontslag bij Philips. Met zijn vrouw trok hij naar Frankrijk om daar een bedrijf op te zetten. Door de ziekte van zijn vrouw keerde hij 10 jaar geleden weer terug naar Nederland en  kwam hij in Venray en nu in Cuijk terecht. Na haar overlijden  wilde Anton dingen gaan doen, die hem energie geven.
Als boerenzoon spreekt de Locht hem heel erg aan. Hij wil graag mensen rondleiden. Daartoe heeft hij zich grondig verdiept in alles wat er te zien is. Anton is een makkelijke prater en neemt het liefst een gezelschap onder zijn hoede.

In Swolgen heeft Tonny samen met haar man vele jaren een champignonbedrijf gehad. Dat was soms hard werken. Er was ook wel hulp, zoals van hun drie zonen. In de tijd nadat ze stopten met het bedrijf, kwam Tonny in aanraking met de Locht. Dat was 15 jaar geleden en al die jaren was ze er vrijwilliger voor de horeca. Ze was ook vrijwilliger bij de vrouwenbeweging en bij de Zonnebloem. En het koor! Maar vanwege haar gezondheid is er nog alleen voor de gezelligheid. Zingen gaat niet meer.
De Locht is een mooi museum en het is heel fijn om er contact te hebben met anderen.

Haar man is Spargelgrenadier van Walbeck en zo kwam ze bij de Locht. Petra werd gevraagd voor Duitse rondleidingen. Leuk!, maar ze wilde eerst het vak leren. Sinds 4 jaar wordt ze ingeschakeld als rondleider.
Petra werkt in een bloemenwinkel. Ze is bedreven in het schikken en binden van bloemen. Ze zingt in een koor. Thuis heeft ze twee pubers. Dus daarmee is de week wel gevuld. Toch werkt ze sinds een jaar voor de Locht ook nog met groepen, bijvoorbeeld schoolkinderen. De Locht is voor haar een beetje thuis komen. Iedereen is positief en je doet de dingen die je fijn vindt om te doen.

Zijn hele loopbaan stond voor André in het teken van de tuinbouw, met als kroon op zijn werk een biologisch tuinbouwbedrijf bij zijn afscheid. Zeven jaar geleden was het tijd voor een rustiger leven, zogenaamd dan… Want André is op veel plaatsen en in veel kwesties actief: natuurbehoud, leefbaarheid (“Behoud de Parel”), windmolens, milieufederatie enzovoorts. Hij is bijvoorbeeld ook molengids.
Daar kon de Locht nog wel bij: veilingmeester, biologische groenten, stroopmaker. Hij heeft een groot aandeel gehad in de bouw van de historische boerderij. Diversiteit bij de Locht spreekt André het meest aan. Daar zet hij zich graag voor in.

Na 25 jaar chauffeur in het groepsvervoer (een prachtige baan), ging Francien met pensioen en zocht iets anders om enthousiast van te worden. De sfeer en de werkomgeving bij de Locht maakte haar meteen enthousiast. In november 2019 startte ze in de horeca, hielp Will met het plannen en organiseren en haalde haar HCCP-diploma. Ze bleef aan het werk in een gesloten museum. En hopelijk wordt het weer snel een beetje zoals vóór Corona. Francien vindt het fijn om hier te werken: je krijgt de vrije hand, je werkt met verschillende mensen en er is altijd wat te doen! Dat is wat haar gelukkig maakt.

“Ik ben een doener” zegt Ger vol overtuiging. En wat voor een! Vanaf de start was hij al betrokken bij de Locht. Als elektromonteur heeft hij in die tijd heel wat gefikst, deskundig en professioneel. En in alle jaren daarna heeft hij allerhande hand- en spandiensten verricht. De hoed van het champignonpaviljoen heeft hij helpen inrichten. En nog veel meer. Hij heeft ook veel gefilmd voor de Locht. Ger heeft een lange loopbaan achter de rug in de champignonteelt. Maar dat is al weer even geleden. Sinds zijn vervroegde pensionering heeft hij zich geen seconde verveeld. Er is altijd wat te doen. Een gelukkig mens, een doener!

Deze bakker van de Locht was heel heel lang geleden ook bakker, maar had daarna een lange loopbaan in het onderwijs, afdeling “consumptief”, docent en coördinator en meer. Drie jaar geleden kwam hij bij ons. Dat was een uitdaging. Want een houtgestookte bakstenen oven is heel andere koek. Zijn werk als bakker voor de Locht vindt hij niet alleen leuk. Het is ook heel dankbaar werk, vooral het werk met kinderen of met speciale groepen of bakken met de communicantjes. Maar Frank is meer dan alleen bakker. Hij is een reislustige fotograaf. Te veel om op te noemen. Wij eren in ieder geval de bakker!

Al tien jaar is Dennis vrijwilliger. In eerste instantie vooral bij de horeca, maar de laatste jaren doet hij zijn werk meestal vanuit Birmingham, waar hij werkt aan zijn proefschrift. Hij is een van de drijvende krachten achter de website. Het grootste deel van het ontwerp is van zijn hand; en ook van de technische kant. Daarnaast doet hij veel grafisch werk voor de tentoonstellingen: flyers, posters, panelen enzovoorts. Ook het huisstijl-boek heeft hij gemaakt. In zijn studie en promotie heeft hij zich gericht op “Transportation Science”: alles over verkeer en mobiliteit. Dennis is een slimme jongeman die zich graag inzet voor de Locht.

Frank is een veelzijdig mens. Hij kwam bij ons in 2016, bij de groep ‘onderhoud’, was al snel technisch tekenaar, fotograaf en ontplooide zich bij de ‘horeca’. Hij is van veel markten thuis. Frank is vooral een hele handige techneut en nog belangrijker: hij helpt mensen graag, van tuinonderhoud tot problemen met de printer. In zijn buurt is hij een onmisbare klusjesman. Het is een zorgzame man. En altijd is hij bezig, knutselen, schaken, films digitaliseren, enzovoorts. Frank is graag bij de Locht. Het belangrijkste voor hem zijn de sociale contacten. Je bouwt er iets op voor de rest van je leven.

Het is hartstikke leuk bij de Locht, vindt Mien. Al zeven jaar Mien actief als vrijwilliger ‘horeca’. Het is gezellig om te werken met leuke groepen, om met mensen een praatje te maken.
Mien – geboren en getogen in Horst – heeft haar hele leven gewerkt als verzorgende in ziekenhuis en verzorgingshuis. Ze heeft zelfs nachtdienst gedaan. En toen kwam het pensioen. Genoeg te doen voor Mien! Ze fiets met manlief, wandelt, doet aan mantelzorg in haar familie en verveelt zich geen moment.
Ze gaat graag naar de Locht. Het belangrijkste is dat je ergens bij hoort. Dat heeft een mens nodig!

Gert doet van alles. Ze is graag bezig, het liefst samen met andere mensen. Horeca en kinderactiviteiten bijvoorbeeld, al 18 jaar. Het is fijn om je verbonden te voelen met anderen en om het bezoeker naar de zin te maken.
Thuis zit Gert ook niet stil, bridge, golf, fietsen, buiten zijn. Het is een goed leven, vooral als je samen kunt zijn met anderen. Vijf kinderen en twaalf klein kinderen in haar directe omgeving is een geschenk.
Maar de Locht is voor haar een speciale plek. Het is er gezellig en veel bezoekers zijn er graag. “De Locht is warm voor mensen!”. Ook door jouw bijdrage, Gert!

In 2006 ging Tonnie met pensioen en werd ze gevraagd voor de kassa. Iemand die heel lang heeft gewerkt bij de RABO bank (gelduitgifte, vreemde valuta enz.), die wil je wel hebben! Het was in het begin wennen voor Tonnie, maar ze is gebleven. Al die mensen die met een goed humeur het museum komen bezoeken: dat is heerlijk. Hoe drukker hoe liever! Tonnie is er graag voor mensen. Ze heeft een flinke schare vriendinnen en is mantelzorger voor een buurvrouw en zorgt regelmatig voor kwetsbare familieleden.
De Locht is een prachtige plek. Alles is er pico bello. Het is leerzaam en verassend. Voor iedereen!

Til is een enthousiaste vrijwilliger bij de schoolprojecten. Ze vindt het heerlijk om de kinderen te zien reageren op haar verhalen over het eenvoudige leven in vroeger dagen. Sinds drie jaar is ze actief voor de Locht. Ze ging met pensioen als consultatie-verpleegkundige voor senioren en wilde heel graag iets totaal anders doen. Zo is ook actief en ondernemend voor jongeren bij IVN (natuureducatie). Genoeg te doen! Ze werkt ook mee aan de Mysteries van de Locht.
Bij de Locht voelt ze zich op haar plaats. Het is er prettig werken in een fijne sfeer en je eigen inbreng wordt op prijs gesteld.

Jos vindt het leuk bij de Locht. Hij werkt aan onderhoud van machines in de werkplaats. Het is ook gezellig onder elkaar. Maar er moet wel werk zijn. Want aan stil zitten heeft hij een hekel.
Jos is sinds 2008 vrijwilliger. Hij wilde weer eens wat nieuws te beginnen. Dat zit in zijn aard. Hij was elektricien, rijinstructeur, SRV-man en conciërge. Hij vindt veel dingen interessant. Aan auto’s sleutelen, de tuin bijhouden, fietsen, wandelen en noem maar op. De buurt weet ook dat Jos het leuk vindt om dingen te repareren. Ze weten hem wel te vinden. De Locht weet je ook te vinden, Jos!

Ongeveer vier jaar geleden kwam Hilde terecht bij de Locht. Ze was werkzaam in de zorg, maar moest daarmee stoppen om gezondheidsredenen. Haar laatste baan was werken met kinderen met een verstandelijke beperking. Dat was heel fijn. Die kinderen heeft Hilde voor altijd in haar hart gesloten.
Hilde houdt van lezen en fietsen. Vroeger was zij een fanatieke korfballer. Maar dat heeft ze moeten opgeven. De Locht is voor haar een hele gemoedelijke omgeving. Men kent elkaar. Ze voelt zich er erg thuis. Het is een plek waar mensen elkaar helpen en om elkaar geven. We maken er samen iets goeds van.